Wciągająca rzecz - słucham drugi raz i SZPITAL podoba mi się już o 2 oczka bardziej! Zaczyna się Larsem Von Trierem, ale potem robi się z tego niezła muzyka imprezowa nie tylko do słuchania. Gdyby Jerzy Gruza kręcil DZIĘCIOŁA 30 LAT PÓŹNIEJ, mógłby śmiało sięgnąć po MUZYKĘ. Już widzę w lunecie party... Jest tu wbrew pozorom dużo urozmaicenia, jest kilka perełek, m.in. tytułowy utwór. Ten i parę innych fragmentów wskazuje, że na tej płycie tak do końca to wesoło nie jest. Choć mnie to cieszy. A poza tym, podoba mi się szpitalne spojrzenie na zabawę muzyką. Minusik za niektóre zbyt przegadane momenty.

Je n'ai rien compris au texte. Mais l'ambiance musicale et la bonne humeur ainsi que les sons campagnards m'ont plu

"Szpital" to muzyka z połączeniem wyrwanych z kontekstu wypowiedzi politycznych oraz tekstów z kultowych filmów polskiego kina. Słuchając na pewno znajdziemy uśmiech na naszej twarzy :D Jednak jeśli chodzi o samą muzykę, to jest ona zbyt monotoniczna. Proste powtarzające się loopy szybko nudzą i brakuje im jeszcze tego "czegoś" co wpada w ucho. Nad tym autor jeszcze musiał by popracować ale tak czy siak polecam przynajmniej przesłuchać całą płytę, a przynajmniej "Prezydent nie żyje".

Ciekawe podkłady - perkusja, bas (klang wypaśny), gitary całkiem całkiem (fajne używanie i interesujące brzmienia)- ciekaw jestem czy autorstwa... autora:-). Gdyby zamiast gadek zamontować coś na kształt spiewania Franka Zappy to miałoby to klimat numerów... Franka Zappy:-). Niesamowite pomysły na... motywy w utworach - pianie koguta czy szczekanie zamiast np. solówki na intrze... super:-). Nawet jeśli nie do końca wiadomo... co to tak naprawde jest:-) to mi się to bardzo podoba:-).

Dla mnie bomba. Muzycznie wchodzi jak masło, a wtręty filmowo-dokumentalne dobrane znakomicie. Ciekaw jestem, ile czasu zajęło Szpitalowi takie właśnie zestawienie...