15

Läßt sich gut hören, wenn man Lust auf gedresche und geklampfe hat. einfach laut aufdrehen und genießen.

Jawoll, das ist mal richtig geil!

Hart, progressiv, verspielt, filigran, ideenreich, schnell, melodiös und nie langweilig. Ähnlich wie auf seinen Stücken auf dem FG3-Release. Vor allem habe ich auch am Schlagzeug Spaß. Das ist für mich oft die Schwachstelle bei den Solo-Gitarren.

Für mich das Beste was Bautista bisher gezeigt hat. Wird mit jedem Hören noch besser.

Bitte mehr davon!

je ne suis pas d'accord sur le style metal
certes nous avons quelques "bribes" de metalleux mais l'album n'est pas du tout majoritairement "metal" c'est beaucoup plus prog et instru experimental mai bon
bon album tout de meme

L'album è un buon lavoro, decisamente vario. Mi piace perchè si passa da canzoni hard ad altre molto soft e pieno di armonie. Ottime "In Dreams" e "Digital Pendejos", bella anche "In The Desert". Trovo invece "Fuego Camina Conmigo" troppo lunga e ripetitiva. Nel complesso è davvero un bel lavoro, se si considera anche che Daniel Bautista fa tutto da solo. Bravo!

The album itself is a good work, really variuos. I like it as there are both hard tracks and soft ones, full of harmonies. Very very good are "In Dreams" and "Digital Pendejos", nice also "In The Desert". On the contrary, I think that "Fuego Camina Conmigo" is too long and repetitive. Overall is really a good work, if you consider also that Daniel Bautista realize this all alone! Bravo!

Daniel Bautista należy do tej części muzycznej braci, który za pomocą gitary jest w stanie wprawić w osłupienie swoich słuchaczy. Posiada jakąś niezwykłą zdolność hipnotyzowania dźwiękami - na mnie to działa.
Ale na poważnie - nie ma w tym żadnej magii - to po prostu niezwykła technika wprowadzona w ramy piekielnej precyzji powoduje wcześniej wspomniany stan osłupienia - chyba nie sposób pozostać obojętnym wobec takich kompozycji.
A w szczegółach - wszystko zaczyna się....fatalnie - "Introspectiva" to typowe intro zagrane na klawiszach w sposób, który nazywa się potocznie "tandetą" - na szczęście to bardzo krótka kompozycja, po której mamy do czynienia z "Agnostic" - kawałek z muzyką o którym można powiedzieć, że charakteryzuje ten album. Szybki, techniczny i "zdecydowany".
Ale nie tylko takie kompozycje znajdziemy na tej płycie - dla miłośników nieco bardziej tkliwych nutek polecam "In Dreams" oraz króciutką "Intermezzo Softcore". Po niej następuje "In the Desert" - moim zdaniem najciekawsza z kompozycji z racji powolnego narastania emocji.
Dla fanów "zawijanego" grania polecam "Pushing The Limits" - wbija w fotel.
Dlaczego więc w świetle sporej ilości komplementów przyznałem "zaledwie" dziewięć oczek? Przypominam o utworze który otwiera ten album - rozpacz, ale na szczęście po tej burzy wyjrzało słońce, które świeciło aż po kraniec tego niezwykłego dzieła.
Oczywiście polecam.