Żarty Się Skończyły

Wciągająca rzecz - słucham drugi raz i SZPITAL podoba mi się już o 2 oczka bardziej!

Zaczyna się Larsem Von Trierem, ale potem robi się z tego niezła muzyka imprezowa nie tylko do słuchania. Gdyby Jerzy Gruza kręcil DZIĘCIOŁA 30 LAT PÓŹNIEJ, mógłby śmiało sięgnąć po MUZYKĘ. Już widzę w lunecie party...

Jest tu wbrew pozorom dużo urozmaicenia, jest kilka perełek, m.in. tytułowy utwór. Ten i parę innych fragmentów wskazuje, że na tej płycie tak do końca to wesoło nie jest. Choć mnie to cieszy. A poza tym, podoba mi się szpitalne spojrzenie na zabawę muzyką. Minusik za niektóre zbyt przegadane momenty.

Ciekawe podkłady - perkusja, bas (klang wypaśny), gitary całkiem całkiem (fajne używanie i interesujące brzmienia)- ciekaw jestem czy autorstwa... autora:-). Gdyby zamiast gadek zamontować coś na kształt spiewania Franka Zappy to miałoby to klimat numerów... Franka Zappy:-). Niesamowite pomysły na... motywy w utworach - pianie koguta czy szczekanie zamiast np. solówki na intrze... super:-). Nawet jeśli nie do końca wiadomo... co to tak naprawde jest:-) to mi się to bardzo podoba:-).

"Szpital" to muzyka z połączeniem wyrwanych z kontekstu wypowiedzi politycznych oraz tekstów z kultowych filmów polskiego kina. Słuchając na pewno znajdziemy uśmiech na naszej twarzy :D

Jednak jeśli chodzi o samą muzykę, to jest ona zbyt monotoniczna. Proste powtarzające się loopy szybko nudzą i brakuje im jeszcze tego "czegoś" co wpada w ucho. Nad tym autor jeszcze musiał by popracować ale tak czy siak polecam przynajmniej przesłuchać całą płytę, a przynajmniej "Prezydent nie żyje".