This is mostly tough straightforward rock without frills. The guitars produce lots of heavy metal, but if you don't give up and keep on listening, you'll be rewarded with some slightly calmer and IMO stronger, more melodious, rock songs. These start with "Somebody" and go on till the end.

good album but sometimes the voices stops me but technically it's really good good trip!!!

Już od samego początku nie pozostawiono mi złudzeń, że czas spędzony z "Four Lives" nie będzie stracony. Ciekawy głos wokalistki zdaje się być kartą przetargową albumu. Nie jest to co prawda Grit Vahlpahl (The Cold Rush), ale w swojej własnej kategorii zajmuje wysoką lokatę. Jak dla mnie kolejny powód, żeby powiększyć kolekcję. Ale przecież jest jeszcze muzyka. Ta plasuje się nieco niżej (i to nie tylko ze względu na moje osobiste upodobania). Pochwalić muszę pracę gitar. Podoba mi się. Choć osobiście wolałbym, gdyby była nieco wyraźniejsza. Ale teraz też jest dobrze. Od połowy przebiegu tempo nieco zwalnia, co jak najbardziej pozytywnie wpływa na jakość doznań słuchowych. Zwłaszcza w tym gatunku różnorodność jest w cenie. Wszystko razem sprawia, że krążka (że tak to ujmę) słucha się bardzo przyjemnie. Jest to z całą pewnością mocna dawka porządnego, ciężkiego rocka. Polecam z czystym sercem. Nie pytajcie mnie o ulubiony utwór, proszę... Nie mogę się zdecydować. Ale jak już muszę coś wybrać, to wybiorę "Ride under the sky" - za największą melodyjność. Sorry Winnetou...

excellente musique bravo beaux travail

Rock mit Pfeffer unterm Hintern, um hier einigermaßen seriös zu bleiben. Die Rhythmusgruppe legt kraftvoll eine Basis und die markante Stimme der Sängerin schmiegt sich förmlich lustvoll an dieses Fundament an. Unvermittelt legt sich der Geschmack exotischer Getränke mit oder ohne Alkohol auf die Zunge. Der Rhythmus fährt in die Glieder, wenn man dem Gefühl freien Lauf geben kann, fängt man an zu tanzen und ehe man sich versieht ist das Album abgespielt. Port Jackson, bitte mehr davon!