Música compuesta por Jaime Heras
Teclados y software: Jaime Heras
PeerGynt LoboGris: Guitarras en 2), 5) y 10)
- - - - -
Music composed by Jaime Heras
Keyboards and software: Jaime Heras
PeerGynt LoboGris: Guitars on 2), 5) y 10)

The tracks of this album are published under a Creative Commons licence, check the licence associated to each track.
Reviews for "The Future Is Over"
22 reviews
This album was so delightful, gorgeous in every way. We had some great rock, some jazziness, some ambience, a little history, and a lot of beauty. All of the music is upbeat, bright and full of joy. Some dancing is allowed in the here and now, while we sink beneath the sea and we rise into the galaxy. If the future is over then we are in the here and now . . . and the music is pretty good here.
I loved the sweet guitar in "If Right is Wrong Left Must Be Right." I was very impressed with the gentle historical reminder of "Promised Land" which brought tears to my eyes. "Come the Loudest Screams" was a marvelous rock with a screaming guitar!
Overall an excellent album - I listened to it all evening and couldn't tear myself away.
BOUM ! ma tête explose autant que cette musique
en dehors du temps.....
Un album qui bombarde à fond !!!!
Merci à toi pour ce moment d'excellence.
Sans oublier la participation de PeerGynt.
* La piste 5) est trop belle, un bon accord entre vous deux .... que de talent ......!
Dramatyczna wizja zbliżającego się końca wszechrzeczy! Zróżnicowane brzmienia,zaskakujące zwroty akcji, tajemniczość i oczywistość, muzyka pełna sprzeczności a jednak tworząca spójną, filmową opowieść o tym, co oby za szybko nie nadeszło. I oczywiście danie podane jak zwykle ze smakiem, perfekcyjnie i w pełni profesjonalnie. Na takie albumy warto czekać !!! Pozdrowienia dla autora.
Thank You Jaime !!!
Me ha gustado ver reflejado el currelo que te has dado seleccionando timbres y escogiendo atmósferas en los pads para darle a todo una progresión como de peli.
En cuanto a preferencias, quizá la intro lenta y pausada de "If right is wrong ...", pero ya te digo que todo el album es un bloque compacto. Necesito más escuchas para apreciar más detalles.
Esto por separado en singles no se aprecia tal y como yo lo he oido hoy. Por supuesto, gracias por compartirlo.
Eso sí, en cuanto a los "peros" (más bien detalles y relativos a gustos personales)... = se nota que eres teclista de lejos. Hay bases percusivas y algún detalle más que para mi percepción, están un poquillo bajas de volumen. Eso sí, las guitars de Lobo están en su punto justo de protagonismo ;-)
Mi enhorabuena y mis saludos a los dos por crear estas cosas :-)
Antes de comenzar el análisis debo decir que, desde mi punto de vista, este álbum rezuma influencias de los grandes por todos lados. Además, Jaime ha ligrado coger lo bueno de estos compositores y darle su propio estilo.
Las influencias que noto son de Mike Oldfield (Millenium Bell y Light & Shade), Kraftwerk (Radioactivity) y Jean Michele Jarre.
Empecemos por la portada. Es cierto que al tratarse de un trabajo que abarca el tiempo, es oportuno que aparezca un reloj. Pero la portada de Milenium Bell de Mike Oldfield es bastante similar emulando los "relojes derretidos" de Dalí.
Time is up me recordó inmediatamente al primer corte, Geiger Counter, del trabajo Radioactivity de Kraftwerk. Un buen tema de introducción sin muchos alardes.
En The Future is Over, creía estar escuchando alguna melodía de Jarre con esa alegría caracterñisitca suya junto con als guitarras de Mike Oldfield al final del tema.
Con Brand New Retro me sucedió algo parecido. Al principio pensé que iba a escuchar el Oxígeno8 de Jarre. La melodía que lo acompaña también es "Jarriana", no recuerdo ahora el corte.
The big Groove me suena a Mastermind del Millenium Bell de Mike Oldfield.
Con Heart of the Galaxy te sumerges en unas atmósferas dignas de los Oxígenos o Waiting for Custeau de Jarre.
Y por último en Come the Loudest Scream, me parece el útlimo corte del Millenium bell de Oldfield, es decir, un remix con lo mejor de algunos temas anteriores, haciendo énfasis en una base más dance.
Dicho ésto, no quiero que parezca que no me gusta el disco. Ni mucho menos. De hecho no puedo dejar de oirlo. No importa que se noten las influencias siempore y cuando éstas no sean calcadas. Jaime ha sabido darle su propio estilo y ponerlas en práctica desde su propio prisma.
Enhorabuena.
bien on se laisse balader par une bonne musique trop mal exploiter souvent mais la les sons se mélangent bien une bonne guitare et c'est plaisant très plaisant même........
bravo
un album qui a rassemblé des rythmes digne des grands films de fiction et un artiste comme PeerGynt pour donner un gout plus realiste , je ne peux que m'enchanter de faire part de mon admiration , Bonne continuation et Merci pour la recommandation
Un peu et même pas mal d'influence issue d'Oxygène de J-M Jarre. Mais cela ne peut qu'être positif, puisque Jaime Heras y introduit sa propre originalité.
J'aime beaucoup "Bran new retro" !!!