Reviews

Hasło "Prawie doskonały" pasuje tutaj jak ulał. Prawie - bo jedyne, czego mi brakuje, to dobrej jakości nagrania. Doskonały - bo w istocie jest to genialne połączenie świetnego, mocnego głosu z akompaniamentem chóru i orkiestry. Przypomina mi się Dżem w operze - to niesamowite, ile "zwykłe" utwory zyskują na współpracy z instrumentami kojarzonymi raczej z symfonią. I rzeczywiście, następuje tu symfonia, czyli współbrzmienie. Oby więcej takiej muzyki na Jamendo!

Zazdroszczę uczestnikom tego koncertu, bo mogę sobie tylko wyobrazić, jaka atmosfera tam panowała. :)

Aż dziwne, że do tej pory nie napisałem recenzji. A mogę pisać tylko w superlatywach. Po pierwsze cieszę się, że Żywiołak zaczyna być coraz bardziej popularny. Po drugie cieszę się, że zaczęli od Jamendo i opublikowania tutaj dema. Dziś właściwie każdy bardziej zainteresowany (albo i nie) słyszał o Żywiołaku, więc nie trzeba go przedstawiać. Mogę mieć jedynie własną satysfakcję, że polubiłem go jeszcze przed wydaniem debiutanckiego albumu ;) Ci, którzy jeszcze Żywiołaka nie słyszeli - powinni zrobić to natychmiast i sami osądzić, czy zasługują na tyle pozytywnych ocen, tyle osób na koncertach, tyle rozgłosu. :)

Nie da się tego długo słuchać... Brzmi jak pierwsze wprawki gry na pianinie.

Nie można mu właściwie niczego zarzucić; jest poprawny. Tylko że to trochę za mało, żeby chciało się tego wracać, słuchać regularnie. Wszystkie kawałki brzmią podobnie, brakuje oryginalności, urozmaicenia.

Brakuje mi jakiegoś wyważenia - postawienia albo na naturalność instrumentów (czyli - prawdziwe, nie cyfrowe) albo na dobrze skomponowane kawałki elektroniczne. Jedyny utwór, który mi odpowiada, to "Face our darkness" i ten mogę polecić z czystym sumieniem. Pozostałym nieco brakuje do tego, by nadawały się do słuchania... Być może dlatego, że nie zostały stworzone po to, by słuchać je na co dzień.