wpiszczek

Ciekawa płyta. Mnóstwo nurtów, tyleż tematów. To nie jest eksploracja wybranej ścieżki, to raczej zarzucenie wędki w różnych kierunkach, wręcz na zasadzie "dla każdego coś miłego". Płyta, która równie dobrze może być początkiem, jak i końcem. Moim skromnym zdaniem "Monument" i "Pustelnik" to dwa utwory zdecydowanie warte wyróżnienia. Generalnie... będę czekał na następną produkcję.

Spokojna, klimatyczna płyta. Znakomita jako tło muzyczne, nienarzucająca się, choć potrafi przykuć uwagę. I tak, jak "Earth" mnie znudziło, tak ta płyta jest całkiem-całkiem.

Album zaczynający się fantastycznym fortepianowym wstępem, przez chwilę aż żal, że tak krótkim, ale żal tylko do momentu w którym 2003 zaczyna nabierać tempa i przejmuje kontrolę nad słuchaczem. Dosłownie, to jeden z tych utworów, przy których nie trzeba nadążać za autorem, leci się razem z muzyką. 2003 to utwór bezlitosny, jeżeli chwyci, to nie puszcza, oddech dopiero łapie się w połowie, gdzie następuje nieznaczne uspokojenie, ale jednocześnie załamanie jak dotąd terroryzującego rytmu. Linearny przepływ zamienia sie w burzliwy, z wieloma przeplatającymi się motywami, co przygotowuje do ostatniego utworu, o wiele bardziej relaksacyjnego, z bogatą aranżacją i o wiele bardziej eksploracyjnego. Nieco mi brakuje w tym albumie wyraźnego zakończenia, niemniej odtwarzacz, po zakończeniu ostatniego utworu, rozpoczął od nowa płytę... wstęp jest też dobrym zakończeniem :)

Co więcej napisać... naprawdę fajna płyta, spójna, dopracowana. Do tej pory na szczycie mojej prywatnej top-listy Certamena królowała "Code of life". Płyta "...a chmury pod nami" może jej nie zdetronizuje, ale na pierwszym miejscu zrobiło sie stanowczo tłoczniej.

Dla fanów demoscenowej twórczości dobrze zrobione utwory trzymające klimat. Niestety, trzeba czuć klimat, inaczej gwarantowane rozczarowanie.