Tizenkilenc

Czy szum to muzyka?

Ta płyta nie da tej odpowiedzi, bo szumu tam niewiele.

 ElectroMuss postawił na krajobrazy, taaaaaak pierwsza myśl po przesłuchaniu tego materiału to opisany świat dźwiękiem, a może zajrzał w głąb kosmosu.
Pierwszy utwór to „dziwadło” 30 min, co to ma być?
Jest w tej kompozycji wszystko, dosłownie utwór jest naładowany wszystkimi możliwymy dźwiękami. I tu jest dziwna sprawa, jeśli wytrzymasz do końca poczujesz się zrelaksowany, nasycony, nasączony falami dźwięku, melodiami które zaszumią w twojej głowie.

ElectroMuss to artysta totalny, to jego słaba strona.

Chce objąć swoja muzyką wszystkie style, zmierzyć się z „całą” muzyką .

Polegnie, nie da rady.

Imponuje rozmachem docierania do tego zaczarowanego kręgu pokonania niemożliwej bariery zrozumienia, opisania świata, wszechświata muzyką.

Polegnie, nie da rady.
Czy takie podejście do muzyki ma sens?

Tak i Nie.

Totalna muzyka jest krzykiem niemocy, powinien iść inna drogą, tylko kto go zmusi?

Zapewne nikt.

Tym materiałem słyszałem, że kończy na dłuższy czas przygodę z muzyką.
Dobrze. Bardzo dobrze. Bo wierzę że jest wstanie z kolejnymi utworami, jeśli kiedyś powstaną znowu nas zaskoczyć.

Płyta Next, to był eksperyment. Udany w ograniczonym zakresie ale udany.
Czy są jakieś podobieństwa do tego materiału? Tak, chce dorównać swoim muzycznym idolom. Ambitny.

Za bardzo ambitny.

Polegnie, nie da rady.

Małe podsumowanie .

Materiał nagrany sprawnie, choć z braku zaplecza muzycznego nie pozbawiony błędów, ale rozmach tuszuje mankamenty.

Słuchasz na własne ryzyko.

Krytyczny krytyk. "