Thobold

Takie sobie. Nie nazwałbym tego złym technicznie albumem, raczej (nomen omen) plastikowym. Można raz z przyjemnością przesłuchać, ale nie w tym nic, co zachęcałoby do powrotu. Ani ognia, ani lodu. I nie chodzi tu nawet o brak wokalu - wiele razy już dobrze oceniałem albumy instrumentalne. Chodzi raczej o to, że taką muzykę równie dobrze mogłaby wymyślić w 100% maszyna - zero inwencji, zero ryzyka, zero twórczości.

Zawsze lubiłem rozmaite miksy electro i world/folku. Tym razem również się nia zawidołem - całość zrobiona bardzo poprawnie, zdradzając wysokiej klasy inspiracje. Szkoda, że nie znam francuskiego, więc nie za bardzo mam możliwość przeczytania rozbudowanego opisu.

Tandeta. Niby poprawnie, ale nic ciekawego. Ot pianinko, emo-obrazek z żyletką na okładce, mrok, krew, ciemność i chujnia. Pierwszy taki album był ciekawy, drugi mógł być, trzeci, czwarty, piąty i sześćset sześćdziesiąty szósty wieją już cieżką nudą. Po co robić po raz koleny to samo?

Nobody can't unterstand. Nobody cares.

Gdyby tylko jakość nagrania była bardziej profesjonalna... Ja wiem, że to zespół garażowy, ale jakość dźwięku jest tak fatalna, że nie można ocenić, czy faktycznie ktoś tam umie śpiewać i grać. Czekam na jakieś lepsze nagranie, bo widać, że muzycy mają pomysł i poczucie humoru. Na razie 6/1o na zachętę.

Nie ma gadania, mistrzostwo. Tak sobie pojechać z całego heavy metalu od Iron Maiden aż po Rhapsody of Fire, to trzeba mieć zajebistą fantazję i poczucie humoru. I jeszcze żeby zrobić to w takiej jakości, żeby chciało się tego słuchać na okrągło...

Wielki plus za:
+ jakość nagrania
+ wokal
+ muzykę
+ ostry pojazd z konwencji
+ okładkę, tytuł, poczucie humoru