Baïki - Do it yourself (5) Piosenka bez Początku i Końca
Przykładam ucho do drzewa,
Nie słyszę twojego dotyku,
Nie widzę mojego zapachu,
Mam zamknięte oczy
I skarpetki nie do pary.
Jest taka wyspa pośrodku pustyni,
Takie jezioro w głębinach morza,
Gdzie żyją smutni, wysmukli królowie,
A w ich koronach zasypia zorza
Wplątana w złociste listowie.
Przykładam ucho do ziemi,
Nie słyszę twojego oddechu,
Nie widzę mojej ręki,
Mam puste kieszenie
I skarpetki nie do pary.
Jest taki ogród w głębinach podziemi,
Taka polana na szczycie doliny,
Gdzie żyją zmarli, umierają żywi,
Jak gdyby żadnych skrzydeł nie mieli,
Jakby nie mieli korzeni.
Retour à la page de l'album