Canon van Mani

het Boek van de Schaduw
Written by: Peter Mulert (aka Mani)
all rights reserved 26/06/09

Op de rillingen van het meer drijft een blad boven
zoals een fluitspeler die zijn publiek doet dromen
onder het water ligt een rijk waar ieder zijn angsten
in een heerlijk nieuwe wereld zitten gevangen
maar kracht wordt gevormd door interactie met de lucht
waar straks dromen verstond worden van geluk
en vergeten goden nog steeds wezen
weten dat de aarde het epicentrum is van leven
gevoed door de zon, geboeid door de maan
waar kraters symbool staan voor verleden van gevecht
zoals mensen die informatie halen uit mijn rap
door wat ik zeg meegevoerd worden door tijden
want zelfs Romeinen wisten dat Hiphop altijd zal blijven
en als ge door hebt wat da ik ier wil stellen
het is het verhaal dat de stenen vertellen en zegt:
ik ben het deel van een proces waarin de god zichzelf schept.

Wat je deed en daar waar je zat
staan voor altijd geschreven in het geheugen van de bank
en het gras bezag hoe vogels zich huisden in bomen
en hoe de kleur rood geofferd werd van de doden
allemaal weten ze één zin van een verhaal
dat tezamen wordt verteld en herhaaldelijk vertaald
een lied dat de wind veelvuldig fluistert
maar enkel gezongen word voor iemand die luistert
want in de huidige drukte van technologie
zijn zelfs honden meer mens geworden dan dier
ziehier de gevallen, een boom die is onthoofd
die voor zijn dood door luide machines is verdoofd
verder door het bos, op een afgelegen plaats
zie helder in harmonie: de cirkel die bestaat
daar waar de wortels de randen van het meer aftasten
is het niet erg dat de levensboom een blaadje laat vallen

Zoals een huis dat gebouwd is van hout
dat uiteindelijk terug keert naar de aarde uit trouw
maar een huis van steen laat enkel puin achter
zeggende: dit kan beter, dit kan doordachter
zoals theorie van rassen onze verwantschap verbleekt
en als een doorn in het oog het landschap doorbreekt
graven we dieper en vinden we echte rijkdom
tegengesteld tot de lineaire gedachtegang is die vrij krom
en als de zon onze huid verbrand
zal hernieuwing komen zoals bij de huid van een slang
een schim als één geheel met de schaduw van de beuk
doet niets maar IS gewoon, dat is de spreuk
en terwijl een lelie het parfum verspreid van de natuur
die een aanwezigheid voelt als de vlammen van een vuur
de Bob Dylan van rap, de emcee Lynx van België
zit daar en schept het blaadje op.