netaudio.pl

Pierwsze, co może słuchacza oczarować, to piękny - cholera, cudowny - głos Alison Conard, grającej także na gitarach, klawiszach i całej elektronice. Nie pozwala słuchaczowi nudzić się nawet przez moment. Co prawda wspomagający ją basista Jeremy Prouty także wypada świetnie, ale to ona gra pierwsze skrzypce. Porusza się między szeptem, krzykiem, skanduje, prowadzi do kabaretu i Bóg wie, gdzie jeszcze, chyba do głowy szaleńca. (...)

Recenzja nadesłana przez Pawła Mateję
więcej na netaudio.pl

Zaczyna się dość szybko, bit, krzyk, trochę NIN, trochę Marilyn Manson. Trzeci na płycie utwór “Red Blood Running” to numer który mógłby trafić na płytę Rammstein gdyby syntezator zastąpić gitarą. Energia aż kipi. Dalej jest trochę spokojniej, z większym naciskiem na klimat i melodię z krótkim przerywnikiem w przedostatnim “Everyone’s girlfriends” który pod koniec przywodzi mi na myśl Underworld. Ostatni numer ociera się wręcz o granice popowego kiczu.

WOJDADIN - więcej na netaudio.pl

Okładka zupełnie nieadekwatna do muzyki którą obrazuje… Bo niewiele w owej muzyce kosmosu, albo wręcz brak go zupełnie. Kosmicznie nie jest- jest natomiast jak u Joe Claussell’a [Brasilian Dream- ta gitara!]; jest trochę electro-funkowo [Funky P- samplowany, swingujący beat]; jest acid-jazz’owo w klimacie pierwszego US3 [Colors- grunt to dęciak w takim utworze]; house’owo w dwóch kolejnych numerach i na koniec nu-jazz’owo jak w pierdylionie tego typu numerów.

Czyli, że jak jest? A posłuchaj sobie, pokiwaj się, pobujaj, potańcz i potup nuzią. Ale wcześniej oczywiście ściągnij.

EMELIX - więcej na netaudio.pl